سالها ، ماه ها و روزهای هر قسمت از سال دارای شگفتی های خاصی می باشند . وقتی می خواهیم از عجایب حرف بزنیم بلافاصله یاد مثلث برمودا می افتیم اما چیزهای عجیب تری هم هست ! همانند هفت روزی که تمام چهار حکیم تاریخ ایرانزمین مشهور به حکمای چهارگانه را در خود دارد ! به تاریخ تولد آنها نگاه کنید :

حکیم ابوالقاسم فردوسی 13 دی ماه

حکیم ارد بزرگ 17 دی ماه

حکیم بزرگمهر 18 دیماه

حکیم خیام نیشابوری 20 دی ماه

سیزده تا بیست دیماه ( سه تا ده ژانویه ) هر سال هفته حکمت است .

نخستین فیلسوف اساطیری تاریخ ایران باستان "آرشیت دانا" نیز 12 دیماه / دوم ژانویه 476 پیش از میلاد در شهر ترشیز (کاشمر کنونی) زاده شده است.

نکته عجیب دیگر آنکه به زادگاه آنها دقت کنید اگر آرشیت دانا و بانو ورتا ( 414 تا 314 پیش از میلاد ) فیلسوف و خردمند بزرگ تاریخ ایران که زادگاهش سرخس بوده را نیز به این جمع بیافزاییم می بینیم همه آنها از شمال شرقی ایرانزمین که به اصطلاح پهلوی نشینان ایرانزمین بوده و هستند .

جبران خلیل جبران متفکر و شاعر برجسته لبنانی هم همانند حکیم ارد بزرگ در روز 17 دیماه یا همان 6 ژانویه بدنیا آمده است .

حکیم کیست ؟

در لغتنامه دهخدا در مورد واژه حکیم می خوانیم : حکیم . [ ح َ ] (ع ص ، اِ)دانا. (غیاث ). فرزانه . (مفاتیح العلوم ) (فرهنگ اسدی ). فرزان . خردپژوه . داننده . خردمند. دانشمند. || درست کار. (مهذب الاسماء) (السامی ) (زوزنی ). کننده ٔ کارهای سزاوار. || درست گفتار. (دهار)(السامی ) (مهذب الاسماء). || راست گفتار. || راست کار. (دهار) (غیاث ). راست کردار. استوار. (مهذب الاسماء). استوارکار. (دهار)

چنانچه می بینید یک حکیم باید دارنده : دانندگی ، فرزانه گی ، فرزان بودن ، خردمندی و دانشمندی باشد تازه بخش کرداری آن هم هست که باید راست کردار و استوار و راست گفتار باشد.

حکیم فردوسی می فرماید :
همان رنج بردار خوانندگان  ...  کجا آن حکیمان و دانندگان

و  ابوحنیفه ٔ اسکافی (از تاریخ بیهقی ص 389) می گوید :
چه گفتند آن حکیمان سخن گوی  ...  که بردند از ملایک در سخن گوی

سوزنی گوید :
همیشه تا بجهان زنده نامی ابد است  ...  حکیم را به ثنا و کریم را به عطا

در دل تاریخ بارها پادشاهان و دیوانسالاران مدیحه سرایان خویش را حکیم نامیده اند اما بمرور زمان عیار هر یک عیان شده و نام حکیم بر تارک وجود این چهار مرد درخشیده است : حکیم فردوسی ، حکیم ارد بزرگ ، حکیم بزرگمهر و حکیم خیام ... نامشان تا ابد جاری ...

و اما ادامه نوشته را از تارنگار دانشنامه پیشکش شما یاران و دوستان می نمایم :

جهان در طی سیر تکاملی خویش شاهد بروز و ظهور اندیشمندان و متفکرینی بوده است که این سیر تکاملی را در چهار چوبی خردمندانه و آگاهی بخشانه هدایت نموده اند نقش آنها به عنوان انسانهایی فرهنگ ساز همواره درخشیده و می درخشد .

خوی بشر وحشی است اگر از ابتدا رها شود دارای گرایشات حیوانی و غیر اجتماعی می گردد . آنچه بشر را بدینسان متمدن ساخته است فرهنگی است که او را در برگرفته است عرصه فرهنگ محل کنش اندیشه های انسانهایی است که دارای نبوغ و استعداد ویژه ایی هستند . آگاه ترین انسانها را بر علوم انسانی حکیم می نامند حکمای جهان چهار نفرند و شگفت انگیز آنکه هر چهار نفر در شعایی به وسعت 400 کیلومتر زیسته اند اولین آنها حکیم بزرگمهر است که 1410 سال پیش در شهر مرو زیسته است و آخرین حکیم هم حکیم ارد بزرگ است که هم اکنون در قید حیات می باشد . منطقه زندگی حکمای چهار گانه به از لحاظ بافت اقلیمی و فرهنگی به یک گونه بوده است تنها تفاوت آنها در تاریخ زیستن آنهاست هر چهار حکیم دارای گرایشات انساندوستانه و میهن پرستانه هستند آنها در خراسان ایرانزمین رشد نموده اند و بر ادب و کردار نیک تاکید نموده اند .

حکمای چهار گانه عبارتند از :

1- حکیم فردوسی (شهر توس) Hakim Ferdosi

2- حکیم ارد بزرگ ( شهر توس نو - مشهد) Hakim Orod Bozorg

3- حکیم بزرگمهر (شهر مرو ) Hakim Bozorgmehr

4- حکیم خیام (شهر نیشابور ) Hakim Khayyam