دکتر علی حاجی قاسمی می گوید : کودکان ایرانی در برخی خانواده‌ها به دلیل برخوردار نبودن از حقوق شهروندی، سربار خانواده محسوب می‌شوند، افزود: در دنیای مدرن و به تبع آن نظام‌های رفاهی مدرن، کودکان به عنوان کسانی که آینده متعلق به آن‌هاست و قرار است، بازتولید نیروی کار را بر عهده داشته باشند، اصلی‌ترین گروه هدف نظام‌های رفاهی قرار گرفته‌اند و به عقیده بسیاری از پژوهشگران دولت رفاه، جایگاه و منزلت آن‌ها از نیروی کار نیز بالاتر است، این در حالیست که در برخی جوامع مدرن و در حال گذر همچون ایران، کودکان در برخی خانواده‌ها به نحوی سربار محسوب می‌شوند.

وی ادامه داد: در این گونه جوامع، بحث چرایی بچه‌دار شدن، دیر یا زود مطرح می‌شود که گفتمان جاری طبقه متوسط شهری ایران، موید این روند است. در میان بسیاری از خانوارهای جوان شهری سن بچه‌دار شدن به سرعت در حال افزایش است و خانواده‌های تک فرزند گسترده‌ترین گروه را تشکیل می‌دهند. بنابراین طبعا در جامعه‌ای که نظام تامین اجتماعی توان پاسخگویی و کارآمدی کامل ندارد و مسوولیت اصلی تامین نیازهای کودکان با خانواده‌ است، روندی غیر از این را نباید انتظار داشت. در جامعه مدرن و در حال صنعتی شدن که در آن خانواده‌ وظیفه تربیت و مراقبت فرزندان را از بدو تولد تا نوجوانی به طور کامل بر عهده دارد، دیر یا زود بچه‌دار شدن به عبث‌ترین پروژه زندگی هر انسانی تبدیل می‌شود.

وی با هشدار نسبت به اینکه جامعه نباید در چنین گردابی گرفتار شود، مسوولان را به اندیشدن و چاره‌جویی در این باره فراخواند.

ایجاد «عشق»، «محبت» و «تداوم نسل» انگیزه اصلی بچه‌دار شدن در ذهنیت عمومی و فرهنگی جامعه ایران است دوران جامعه سنتی که در آن فرزندان وظیفه تامین معاش و نگهداری از والدین خود را داشتند به سر آمده است!!

استاد دانشگاه استکهلم با بیان این که در ذهنیت عمومی و فرهنگی جامعه ایران همچون بسیاری از جوامع، انگیزه اصلی بچه‌دار شدن عشق، محبت و تداوم نسل بوده است، پرسید: به واقع آیا در جوامع صنعتی نیز کارکرد بچه‌دار شدن همین است؟
حاجی قاسمی افزود: کمتر کسی است که از بچه خود انتظار تامین معاش را داشته باشد و مشاهده واقعیت موجود نشان می‌دهد، دوران جامعه سنتی که در آن فرزندان وظیفه تامین معاش و نگهداری از والدین خود را داشتند به سر آمده است.

وی با بیان این که دولت‌های رفاه، وظیفه تامین کلیه هزینه‌های خانوار را از بدو تولد تا سنین جوانی و وارد شدن بچه‌ها به بازار کار را برعهده می‌گیرند، عنوان کرد: در این گونه دولت‌ها، ارائه خدمات بهداشتی و درمانی و همچنین آموزش و پرورش امری عادی است و کودکان به طور کامل تحت پوشش نظام رفاهی قرار می‌گیرند که در ایران نیز باید به این سمت پیش رفت.
بیماری و سوءتغذیه کودکان در کشورها نشان می‌دهد چگونه مسوولان و سیاستگذاران در رفع این موارد دچار مشکل هستند!

حاجی قاسمی در ادامه بیماری، سوء تغذیه، مشکلات درمانی و غیره را از جمله مشکلات کودکان مستقر در واحدهای اجرایی انجمن‌های حمایت از حقوق کودکان دانست و خاطر نشان کرد: این‌ها نشان می‌دهد، چگونه مسوولان و سیاستگذاران کشورها در رفع این موارد دچار مشکل هستند، بنابراین اگر خواستار صنعتی شدن و توسعه یافتگی هستیم، باید حقوق کودکان را از بدو تولد تا زمانی که به نیروی کار تبدیل شوند، تامین و بارش را از روی خانواده‌ برداریم.
به عقیده این استاد دانشگاه، ارتباط تنگاتنگ میان حقوق زنان و کودکان از مهم‌ترین دلایلی به شمار می‌رود تا جنبش‌های زنان در کشورهای صنعتی پرچمدار حقوق کودکان باشند.
وی با نگاهی انتقادی به جنبش زنان در ایران که نسبت به حقوق و منافع کودکان توجه کافی نشان نداده‌اند، گفـت: طی سال‌های اخیر که جنبش زنان در ایران گسترش یافته، عمده توجهات دربرگیرنده برابری جنسیتی در عرصه‌هایی همچون ازدواج، طلاق، حضانت و غیره بوده است.
وی با بیان اینکه کودکان در ایران مظلوم واقع شده‌اند، خواستار توجه بیشتر و حمایت حمایت و انجمن و نهاد غیردولتی از حقوق کودکان شد. 

البته آقای  دکتر علی حاجی قاسمی فراموش کرده اند به این نکته اشاره کنند که غرب با داشتن قوانین بسیار زیاد در مورد حقوق کودکان ، اما باز هم بزرگترین مرکز نقض حقوق کودکان می باشد . اتفاقا ایران بر اساس آداب و رسوم ملی و همچنین خلق و خوی مردمی خود همواره حامی کودکان و خردسالان بوده است . جنبش زنان در غرب قابل قیاس با ایران نیست چرا که آنها با نابود سازی پشتوانه های حیثیتی و اخلاقی خود به قانون متوصل شده اند ، حال آنکه قانون نمی تواند ناجی آنها در ابعاد عاطفی و احساسی باشد قوانین عمدتا صلبی هستند و در نهایت موجب جدایی و طلاق می گردند حس اخلاقی خاصی هم برای مانع شدن از این اقدام وجود ندارد . دفاع مردان از جنبش های فمینیستی ما را به یاد این جمله ارد بزرگ می اندازد که : مردانی که بیشتر از جایگاه و هنجار زنان پشتیبانی می کنند خود بیشتر از دیگران به نهاد زن می تازند .
جوامع غربی به طور کلی بافت و ساختاری جدا نسبت به سرزمین ایران دارند و در ایران فرزندان حتی در هنگام میانه سالی هم مورد حمایت پدر و مادر خویش هستند و حمایت آنها مانند غرب در نوجوانی به پایان نمی رسد .